maandag 30 mei 2011

Doorgaan

De laatste dagen word ik erg op mezelf terug geworpen. Ik zal het zelf moeten doen stappen in de goede richting te maken en dat kost moeite. Ik ben geneigd tot passiviteit en in mijn toestand is het verstandig om juist niet bij de pakken neer te zitten. Doen is het devies. Doen levert vooruitgang op. Maar het lijf stribbelt tegen. Zere mond, slappe benen. Tegen mijn zin in oefenen met eten bijvoorbeeld is nu nog een te groot obstakel. Terwijl ik erg graag weer zelf kan gaan eten.

Dus er zijn dagen dat depressie op de loer ligt, vandaag gelukkig weder wat luchtiger kijk op dit bestaan. Wat kan ik doe om mezelf tevreden te stellen. Nou, dit blog bijvorbeeld weer schrijven, goede daad. En steeds tijdig mijn rust pakken, dus zo weer een dutje doen, en vanmiddag even de deur uit, rondje lopen. Dat gaat allemaal wel lukken.
Verder een drukke week op komst, AvL bezoeken op woensdag. Ik ben erg benieuwd hoe ik er volgens hun bijsta.

woensdag 25 mei 2011

Droge bek

De laatste dagen erg last van een droge mond. Neus ademen lukt niet zo en dus steeds een droge tot pijnlijke mond. Daar ben ik zo de hele dag dan mee bezig. Daarnaast doe ik nu erg mijn best om een dagritme met wat actief zijn te ontwikkelen. Nu vinden grote delen van de dag op de bank plaats, maar alles moet op gang komen dus doen is het devies.maar dat is knap lastig zo zonder energie. een endje lopen naar de winkel is al een expeditie, zeker nu met de mondademhaling..ik lijk heel wat conditie kwijt. Kortom, ik zit niet goed in mijn vel, terwijl ik moet geloven dat er nog steeds vooruitgang te zien is. Lastig hoor.

Drinken gaat nu makkelijk, lang niet alles is al weer lekker maar het doorslikken gaat weer prima. Ik zit er nu tegen aan te hikken om wat te eten. Kauwen en met mijn tong werken das de volgende stap

zondag 22 mei 2011

Herstel

Herstel gaat niet zomaar in mijn geval. De afgelopen week veel last gehad van afko kek van morfine. Muziek horen die er niet is, de draad kwijt zijn in het algemeen, ik kon op school, thuis, en in het AvL tegelijk zijn soms als ik in bed lag te suffen. Een rare en nare tijd. Daar ben ik nu wel doorheen. Ik kon het de hele dag horen regenen. In een oor en het adere speelde house op een slecht afgestemde radio. Dit alles in een stil huis.
Voel me niet fit, probeer door mijn dag in te delen met lichte activiteiten weer wat actiever te worden. Dit alles in overleg met de ergo therapeut. Stuks wandelen, lezen, boekenkast opruimen, douchebeurt. Dat staat zoal op mijn rooster.
Verder kamp ik nu vooral met een zere keel en tong die het nog steeds moeilijk maken me wat gewoner te gaan voelen. Drinken gaat goed maar is geen genoegen, kleine stukjes vers fruit blijken verrassend bijtend op de tong.
Eigenlijk baal ik er vooral van dat het maar niet overgaat, dat het zo lang duurt.
Men zegt dat ik er wel beter uit ga zien, dat wel

zaterdag 14 mei 2011

Kleine panieken

Vannacht waren er weer van die momenten. Helemaal al niet verwacht,
Doet mijn keel nogal zeer. En het laat zich niet wegslikken. Houdt t dan nooit eens op. Ooit wel maar nu nog niet helemaal kennelijk.
Ik schijn ook nog volop te praten. petra slaapt voor haar rust in een andere kamer. Plots sta Ik dan op. Voor weer een afspraak in het ziekenhuis die ik niet heb. Recht op in bed besef ik voor de zoveelstte keer dat ik nu geen afspraken heb, rust kan blijven liggen en gewoon thuis ben. En dat alles dank zei de morfine en de voorzichtige afbouw ervan. Doe mij maar paracetamol

zaterdag 7 mei 2011

Mei al weer een eind op streek.

En zojuist een hele stuk tekst verpest.
Algemene staat: het gaat redelijk met me, tekenen van herstel dienen zich aan, ik slik min de morfine, minder anti misselijkheid
Ik slaap gaten in De dag.kennelijk heb ik het flink voor mijn kiezen gehad en krijg ik dat nog steeds. Ik val ook snel weg in echt slapen
Ikk verveel me want kom tot helemaal niets. En daar word ik weer niet vrolijker van.

Een periode van waanzinnig veel dromen waar het eerder leek alsof ik twee werelden tegelijk aan het leven was, was slopend: ik vertrouwde mezelf niet meer. Tijd, plaats, en ruimte,wie wat waar. We zijn in overleg natuurlijk morfine gaan verminderen.pakt goed uit. Moet wel leren omgaan met zo af en toe flinke pijn met slikken en ik moet toch blijven drinken. Voortdurend nieuwe dilemma 's. Maar ze worden kleiner.