Wie had dat gedacht…beterman is ziek en gaat er weer over schrijven op deze Blog

beterman

inmiddels al weer een paar jaar later....Ziekeman is vorige week officieel Beterman. ik heb mijn eindexamen beter worden gehaald! Ook nu is het voor mij weer een studiedag. op dit moment denk ik na over een les 'hoe maak ik een weblog'. reden genoeg om weer eens naar Ziekeman te surfen en iets op te schrijven. de laatste weken voel ik wel de behoefte om een wekelijkse column te gaan schrijven. sowieso een goed idee, maar ja, gaat dat ook lukken?

school

Ik zit nu op school, heb een studiedag. Op dit moment ben ik deelnemer aan een workshop die gaat over het gebruik van een weblog in of ten bate van het onderwijs. Als oefening kunnen we nu een nieuwe blog aanmaken. maar ik heb er al een: ziekeman. Echter ik ben al lang geen ziekeman meer. Zal ik mezelf maar schoeneman gaan noemen? wie weet...inmiddels heb ik ook mijn eigen website: locatielezen.nl . wat moet ik daar dan mee? Of zal ik Ziekeman maar handhaven, als een soort geuzennaam en geuzenblog. ik ben er nog niet uit. Er is genoeg te delen met de buitenwereld, dat wel. maar om daar nou weer de blog  tot leven te gaan roepen...we zullen zien.

Gezond

Het gaat de laatste weken met stappen vooruit. Ik voel me gezond, ik kom aan in gewicht en ik kan nu genieten van de vrijheid die ik nu heb als herstellend ex patiënt. Ik heb weinig animo om het blog nog verder te vullen. Ziekeman is gezond. Beterman gaat maar eens nadenken of hij nog iets gaat doen met al die schrijverij. In ieder geval wil ik iedereen bedanken die van zich liet horen, het heeft me heel veel goed gedaan. U hoort nog van mij!

Maandag

Ik heb al weken niet meer geschreven. Inspiratie of drang ontbreekt. Vakantiegevoel speelt ook een rol ook al lijken de weken in mijn toestand nog steeds erg veel op elkaar. We zijn inmiddels wel een weekje op vakantie geweest in leersum, Utrechtse heuvelrug. Dat was fijn, uitjes gemaakt, stukkie gefietst, ontspannen gedaan. Ik leerde ervan dat ik meer aankan maar nog lang niet alles. De tweede helft van de week moest ik bijkomen van de eerste.
Daarna een korte week alleen thuis en toen heb ik vooral veel gelezen.

Nog steeds zijn de dagen lang als je tot niet veel in staat bent. Mijn energieniveau is niet hoog en ik heb mijn middagdutje nog echt nodig. Inmiddels ben ik helemaal gestopt met sondevoeding en probeer ik steeds meer te eten. Dat verloopt moeizaam,eten met te weinig speeksel in de mond is lastig. Gelukkig heb ik nog mijn flesjes energiedrank, daar blijf ik voorlopig nog wel mee door gaan.

Meestal voel ik me goed, en dat is een groot verschil met een aantal weken geleden. Ik heb nu ook meer tijd om na te denken en de laatste tijd besef ik pas echt wat er is gebeurd. Ik sta ook vaker stil bij mogelijk terugkeren van de kanker, geen angst maar wel een onbehaaglijk gevoel. Voorlopig lijkt het of ik door het oog van de naald ben gekropen en dat is een plezierig besef.

Ik ben er nog lang niet, qua conditie en energie. Mijn gehoor is slechter en voor een deel zal dat permanent zijn. Eten moetik weer leren. Wellicht zelfs zal ik mijn eetgewoonten moeten gaan aanpassen. Dat zal wennen worden, maar ik ben er nog. Er is veel gebeurd

Mijn blog sluit ik nog niet af, wel zal ik minder frequent schrijven. Houdt het maar in de gaten...

Beter

Afgelopen week de uitslag van de mri scan en de echo gekregen. Goed nieuws, ik ben schoon, er is geen kwaadaardig weefsel meer te zien. Toch wel opgelucht ook al doe ik alof het heel gewoon is...De afgelopen week voel ik me sowieso wat beter, voorzichtig aan het eten, overdag geen sondevoeding meer, dat voelt als een bevrijding. Eten gaat nog wel moeizaam en soms zie ik er tegen op. Maar ik vorder langzaam. voor het eerst voel ik me nu herstellende en niet meer in de eerste plaats ziek. Dat is een groot verschil. Ben ook bronnen na ampele overwegingen mer anti depressiva. Mijn stemming laat toch wel te wensen over en dat is niet nieuw. Ik hoop dat het me wat oplevert. Nadeel is dat het pas na enkele weken effect heeft en ik ook door de bijwerkingen heen moet. Dus nu al weer een paar dagen misselijk, mijn maag is toch een bijzonder gevoelig ding. Daar baal ik wel van. Maar goedzak met al ben ik aan de beterende hand, dat valt niet te ontkennen. en schoon!

Voortgang

Dat nieuwe elan, dat blijft. Ik doe erg mijn best om weer te leren eten. Kauwen en dan wegslikken, ik lijk wel een baby. Het klontje eten blijft rondcirkelen in mijn mond en soms spoel ik het dan maar door met een slok water. Overdag kan ik nu mijn rugzak met sondevoeding aflaten. Een maal daags spuit ik wat sondevoeding in en snachts lig ik nog wel aan het infuus. De rest vul ik dan aan met muize-hapjes. Witte boterham, vla, appelmoes, lichte vis een paasvakantie pastaatjes. Soms moet ik het bekopen en zegt mijn maag: doe het zelf maar en braak ik later op de avond mijn eten voor een deel weer uit. Alles moet kenelijk weer wennen. Maar ik ben optimistisch, het gaat wel lukken.
O ja het dar onderzoek geeft als resultaat.: poliepjes verwijderd, niet kwaadaardig. Dus dat is ook weer een zorg minder.
Herstellen maar.....