Terugkijken

Vauit het avl. Na een rustige nacht tijd om eens terug te kijken. Ziekeman zijn neemt je op sleeptouw en de dagen rijgen zich aaneen. Het voelt alsof ik al tijden in deze bubbel zit maar in werkelijkheid heb ik het over een paar weken.
Begin februari heb ik een afspraak bij de kno arts in het SLAZ. In de redelijke overtuiging dat ik een ontstoken en chronische amandel in de weg heb zitten. Diezelfde middag nog zit ik, licht verward in het AvL bij een kno arts, vanuit het SLAZ direct doorgestuurd. Het AvL nou dan weet je het wel, adrenaline scheut door mijn lijf. Hij windt er geen doekjes om. Kanker is een reëels optie en dus direct een punctie en de dag erop een mri scan. Een circus van allerlei afspraken gaat zich vanaf hier ontrollen. Een week later Wordt ik opgebeld met slecht nieuws: plaveiselcel carcinoom, zeg maar keelkanker. Ik ben niet eens verbaasd, want ik voel me klote. De volgende dagen zie ik allerlei mensen, alles in het kader van het opzetten van de behandeling. Radplat heet het hier, een combinatie van bestraling en chemo therapie gedurende zeven weken. Me wordt voorspeld dat het een zware periode wordt met een lange nazit. We zullen zien.
Intussen is eten in deze week zich aan het ontwikkelen tot een ramp. Het lukt niet, het smaakt niet, ik ben uren aan het kauwen. Een keer loop ik gefrustreerd van tafel: het gaat niet.
Na overleg met een diëtiste ga ik over op drinkvoeding. Geen genoegen maar wel een grote geruststelling.ik hoef niet meer te eten! Merkwaardig dat dat een opluchting kan zijn.
En inmiddels, na wat vijfen en zessen, gaat mijnvoeding rechstreeks mijn maag in. Hoef ik straks, als het echt gaat beginnen, mijn pijnlijke keel niet te gebruiken.
En nu de vierde week in. Vanmiddag een pet-ct scan.

Lousy dagen

Helemaal zonder typfouten gaat het nog niet op de iPad

Lousy dagen in het AvL. Sinds vrijdag ben ik opgenomen voor het aanbrengen van een maagsonde. Dat moet bij voorbaat het leven wat makkelijker maken in tijden van bestralingen en keelpijn. De ingreep ging eigenlijk makkelijk:plaatselijk verdoofd en zo gebeurd. In deloop van de dag is sondevoeding toegediend en ook dat ging goed tot ik misselijk werd en mijn sondevoeding weer terug gaf. Inmiddels 2 klysma's verder en straks opnieuw beginnen met tedienen van kleine hoeveelheden. Nodig want behalve dat praten me moeilijk valt heb ik er nog eens geen zin in ook. Gebrek aan energie. Het gekke is dat nu mijn aandacht helemaal verlegd is naar mijn maag.maak me nu niet druk over de klont in mijn keel, als ik eerst maar weer wat te eten krijg.
Verder is het stil hier, er gebeurd niet veel, af en toe een verpleegkundige en drie maal daags een mevrouw die vriendelijk vraagt of ik iets wil eten of drinken. Die bedank ik dan vriendelijk en fantaseer over een knapperig wit bolletje merkjes kaas en roomboter.
Hoera, straks weer bezoek

Thuis op de bank

Zo,n weblog is zo eenvoudig niet. Want wat schrijf je nou allemaal op? Je gooit je tekst in de lucht en dat is het dan. Om de mensen op de hoogte te houden, maar ook om te delen, maar ook om tegen jezelf te praten, maar ook om aandacht te krijgen, maar ook omdat heel directe aandacht al snel teveel is, maar ook omdat schrijven leuk is, maar ook om wat te doen te hebben.
Enfin, zoals Martin bril dan schreef, ik ga het gewoon doen. Ik ga schrijven over van wat er met mij als ziekeman gebeurd, wat ik beleef en wat me bezig houdt. Dit alles onder het voorbehoud van enige fitheid die ik wel dien te hebben om te kunnen schrijven.

Ziekzijn is zolang het een griepje is ofzo een ongemak dat grootse vormen aan kan nemen van beroerd voelen. Kanker geeft er direct een andere dimensie aan, ik merk dat aan mezelf en aan de mensen om me heen. Je doet als het ware een stap terug en maakt een diepe revérence. Er past hier bescheidenheid, ootmoed en een flinke portie angst. We hebben het hier over de toekomst!
Ondertussen heb ik inmiddels ook gewoon dat ongemak van ziek zijn dat grootse vormen aanneemt: een grote klont in mijn keel, mijn stem bijna weg, geen eetlust, snel moe. Een moeilijk boek lezen? 2 pagina's en dat is het dan.

Goed, morgen ga ik weer naar het avl. Er wordt een maagsonde geplaatst want er gaan nog maar weinig pondjes door het mondje en dat wordt de komende tijd ook steeds moeilijker. Ik zal er 1 of 2 nachten voor worden opgenomen. Volgende week nog wat scans en onderzoekjes en vanaf 7 maart gaat bestralen beginnen

Ledigheid

Als full time zieke heb ik nu zeeën van tijd.. Maar om dit weblog een beetje aan te kleden valt er genoeg te doen. En of ik die zeeën van tijd ook daadwerkelijk effectief kan inzetten, moet nog blijken. Maar wie weet, heb ik er hobby bij.

Start weblog

Zo, vanaf vandaag de lucht in. Mijn eigen weblog. Waar ziekzijn allemaal niet toe leidt.
Bedoeld om mezelf de wereld in te schrijven en u, de vrijwillige volger, op de hoogte te houden van het wel en wee van mij en de mijnen