Beter

Afgelopen week de uitslag van de mri scan en de echo gekregen. Goed nieuws, ik ben schoon, er is geen kwaadaardig weefsel meer te zien. Toch wel opgelucht ook al doe ik alof het heel gewoon is...De afgelopen week voel ik me sowieso wat beter, voorzichtig aan het eten, overdag geen sondevoeding meer, dat voelt als een bevrijding. Eten gaat nog wel moeizaam en soms zie ik er tegen op. Maar ik vorder langzaam. voor het eerst voel ik me nu herstellende en niet meer in de eerste plaats ziek. Dat is een groot verschil. Ben ook bronnen na ampele overwegingen mer anti depressiva. Mijn stemming laat toch wel te wensen over en dat is niet nieuw. Ik hoop dat het me wat oplevert. Nadeel is dat het pas na enkele weken effect heeft en ik ook door de bijwerkingen heen moet. Dus nu al weer een paar dagen misselijk, mijn maag is toch een bijzonder gevoelig ding. Daar baal ik wel van. Maar goedzak met al ben ik aan de beterende hand, dat valt niet te ontkennen. en schoon!

Voortgang

Dat nieuwe elan, dat blijft. Ik doe erg mijn best om weer te leren eten. Kauwen en dan wegslikken, ik lijk wel een baby. Het klontje eten blijft rondcirkelen in mijn mond en soms spoel ik het dan maar door met een slok water. Overdag kan ik nu mijn rugzak met sondevoeding aflaten. Een maal daags spuit ik wat sondevoeding in en snachts lig ik nog wel aan het infuus. De rest vul ik dan aan met muize-hapjes. Witte boterham, vla, appelmoes, lichte vis een paasvakantie pastaatjes. Soms moet ik het bekopen en zegt mijn maag: doe het zelf maar en braak ik later op de avond mijn eten voor een deel weer uit. Alles moet kenelijk weer wennen. Maar ik ben optimistisch, het gaat wel lukken.
O ja het dar onderzoek geeft als resultaat.: poliepjes verwijderd, niet kwaadaardig. Dus dat is ook weer een zorg minder.
Herstellen maar.....

Nieuw elan

Tsjonge jonge, wat kan een mens toch veranderen in enkele dagen. Vorige week was het ronduit klote. Ik zag op tegen de colonscopie/dar onderzoek. Een niet zorgwekkende poliep verwijderen en verder kijken of er nog meer aan de hand is in mijn darmen, dat was de reden van dit onderzoek. Daarvoor moest ik me wel voorbereiden. Lege darmen...dus de sondevoeding stoppen een dag van te voren en vervolgens vieze drankjes drinken. Gevolg: tegen de misselijkheid aan en er overheen voor wat betreft het drinken en op de dag van het onderzoek zo slap als een dweil.
Verder die dag nog een mri scan, ook niet mijn hobby, een slikvideo maken en een echo van hethalsgebied.
Ik heb er de hele week tegenop gezien en dat beïnvloed kennelijk mijn welbevinden. Veel wegkruipen onder de lakens met een misselijk gevoel was het gevolg.

De dag zelf was pittig. Met een slang van achteren/onderen de toestand der darmen bestuderen vond ik een ongemakkelijk en pijnlijk gebeuren ondanks het roesje dat ik kreeg. Uitslag binnenkort.
De slikvideo hield in dat ik bij het Röntgen apparaat hapjes en drankjes met contrastvloeistof moest wegslikken. Dat werd aan de andere kant van het scherm door de logopedistes bekeken. Goed nieuws: alles werkt perfect en zoder risico van verslikken. Niets staat eten in de weg. Dat gaf me een opkikker merkte ik.
De mriscan duurde lang. Ik schoof weer in de cocon, zonder masker nu eens, en werd een half uur lang getrakteerd op oorverdovende herrie. Echt op het niveau van een pneumatische boor waarmee ze asfalt kapot rammen. Dat ze daar toch niet iets op kunnen vinden. Is er een naturrkundige die mij kan uitleggen waarom dat werken met die magnetische velden met zoveel lawaai gepaard gaat?
De halsecho daarnaa was een makkie eN gaf goed nieuws, geen zrgwekkend grote klieren en daarmee ook geen reden om een punctie te doen, wat tot de mogelijkheden behoort en de vorige keer, 3 maanden geleden ook wel gebeurde.
Uitslag MRI scan ook binnenkort in dit theater.

Zaterdag voelde ik me een ander mens, opgeveerd en in een positieve stemming. Tijd niet zo gevoeld. Inmiddels ben ik daardoor voorzichtig wat aan het eten gegaan: denk aan een half gekookt eitje, een bakje yoghurt met brinta, een halve boterham in kleine stukjes, een hapje pasta. Allemaal niet hemelbestormend maar voor mij een overwinning op mezelf. Ik hoop dat ik deze stemming wat kan vasthouden