Ik heb al weken niet meer geschreven. Inspiratie of drang ontbreekt. Vakantiegevoel speelt ook een rol ook al lijken de weken in mijn toestand nog steeds erg veel op elkaar. We zijn inmiddels wel een weekje op vakantie geweest in leersum, Utrechtse heuvelrug. Dat was fijn, uitjes gemaakt, stukkie gefietst, ontspannen gedaan. Ik leerde ervan dat ik meer aankan maar nog lang niet alles. De tweede helft van de week moest ik bijkomen van de eerste.
Daarna een korte week alleen thuis en toen heb ik vooral veel gelezen.
Nog steeds zijn de dagen lang als je tot niet veel in staat bent. Mijn energieniveau is niet hoog en ik heb mijn middagdutje nog echt nodig. Inmiddels ben ik helemaal gestopt met sondevoeding en probeer ik steeds meer te eten. Dat verloopt moeizaam,eten met te weinig speeksel in de mond is lastig. Gelukkig heb ik nog mijn flesjes energiedrank, daar blijf ik voorlopig nog wel mee door gaan.
Meestal voel ik me goed, en dat is een groot verschil met een aantal weken geleden. Ik heb nu ook meer tijd om na te denken en de laatste tijd besef ik pas echt wat er is gebeurd. Ik sta ook vaker stil bij mogelijk terugkeren van de kanker, geen angst maar wel een onbehaaglijk gevoel. Voorlopig lijkt het of ik door het oog van de naald ben gekropen en dat is een plezierig besef.
Ik ben er nog lang niet, qua conditie en energie. Mijn gehoor is slechter en voor een deel zal dat permanent zijn. Eten moetik weer leren. Wellicht zelfs zal ik mijn eetgewoonten moeten gaan aanpassen. Dat zal wennen worden, maar ik ben er nog. Er is veel gebeurd
Mijn blog sluit ik nog niet af, wel zal ik minder frequent schrijven. Houdt het maar in de gaten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten