zaterdag 14 mei 2011

Kleine panieken

Vannacht waren er weer van die momenten. Helemaal al niet verwacht,
Doet mijn keel nogal zeer. En het laat zich niet wegslikken. Houdt t dan nooit eens op. Ooit wel maar nu nog niet helemaal kennelijk.
Ik schijn ook nog volop te praten. petra slaapt voor haar rust in een andere kamer. Plots sta Ik dan op. Voor weer een afspraak in het ziekenhuis die ik niet heb. Recht op in bed besef ik voor de zoveelstte keer dat ik nu geen afspraken heb, rust kan blijven liggen en gewoon thuis ben. En dat alles dank zei de morfine en de voorzichtige afbouw ervan. Doe mij maar paracetamol

4 opmerkingen:

  1. Beste Johan,

    Heftige verhalen, hoor! Heel veel succes met weer terug in de werkelijkheid komen.

    Groet ook aan Petra en de kids.

    Koos

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vervelend en balen dat dit alles met je gebeurd, kan je er niet mee helpen anders dan mailen en meeleven. Hou je taai en sla je er doorheen. Ieke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve zwager, heftig hoor afkicken van de morfine. Heel veel sterkte ook met het volgen van je dagindeling. X Sonja

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Beste Johan,

    Heftig wat jij door maakt in relatief korte tijd. `k Zou graag meer voor je willen doen dan meilen en je sterkte wensen. In gedachten zijn we bij jullie.

    Groet uit Hillegom

    BeantwoordenVerwijderen