In het AvL

Sinds gister lig ik weer op wat ik nu al mijn vertrouwde afdeling kan noemen. Pim was vandaag mijn chauffeur. Ik heb telkens een chauffeur, ik hoef nooit alleen naar het avl want er hebben zich een aantal mensen zich opgeworpen als vervoer en dan is het een kwestie van plannen, meest door petra gedaan. En zo zit ik dan telkens in een andere auto op weg naar de volgende bestraling. Overigens kan ik u de citroen DS van Jan aanbevelen, de oudste auto van het stel maar voor zittend ziekenvervoer onovertroffen. In luxe zachte zetel zwevend over de verkeersdrempel. Maar dit terzijde.
Overdag voelde ik me nog behoorlijk daas maar aan het eind van de middag leefde ik op, het bezoek van Petra en de jongens deed me deugd, Jan en wenny ook nog langs, prima avond. Tweede helft van de nacht: flinke keelpijn, veel slikken door dik slijm en dus braken en dus brak wakker. Leergeld betaald, ik ga nu toch meer leunen op de medicatie die me allerwegen wordt aangeboden. Dus meer pijnstillers, ik heb al een pleister op mijn bovenarm. En anti misselijkheid, ook daar is een keur van middelen voor. Vanochtend nog wat moeizaam maar vanmiddag ontspannen en spraakzaam. Praten is weer iets lastiger, denk omdat mijn keel zeer doet, ik ga op fluisterstand. Het is nu 20.00u en behalve de keel, die scherp aanvoelt, gaat het goed. Een 7 1/2 voor vanmiddag inclusief de bestraling war ik onder het masker zels een tukkie ging doen, nou ja, bijna dan.

Gister, Pim was erbij liet dr. Tomasoa, mijnradiotherapeut twee scans zien. "leuk om te laten zien" zei ze. Een van de eerste bestraling en een van vorige week donderdag. Gezwel dat er toch als een riant ei bij lag is al aanzienlijk geslonken. Tomasoa tevreden, ik ook tevreden naturlijk.
Morgen weer een nieuwe dag met vast nieuwe avonturen.