Rust

lekker weer thuis, sinds gistermiddag. Ziekeman loopt nu altijd met een rugzakje bij zich waaruit een slangetje loopt naar de buik. de hele dag lunchen zo voelt dat een beetje. Zoals mijn moeder vroeger vroeg als ik de deur uit ging: "heb je je brood bij je, jongen?"
Ik kan het nu niet eens vergeten want als ik onverhoopt opsta en wegloop dan rukt het slangetje aan mijn buik.
Fijn om weer thuis te zijn maar ook weer wennen. Die dagen in het ziekenhuis behelzen een soort van comfort, ook als je je niet goed voelt. Je leeft in en rond je bed en je bent al stoer als je een ommetje over de gang maakt met je infuuspaal mee. Je hoeft je niet te generen om de hele dag tv te kijken of maar weer eens een dutje te doen op willekeurig welk ogenblik. niemand die er van op kijkt. professionele hulp is een druk op de knop dichtbij.
Thuis ben ik weer gewoon thuis. Ik sta gewoon maar weer op uit mijn bed en probeer een gewoon dagritme te gaan volgen: krantje lezen, wat drinken, sonde verzorgen, even de deur uit wellicht en lezen en communiceren via facebook, sms, weblog, pingchat en soms is er nog iemand aan de telefoon. dat gaat nu bijna niet meer. De dagindeling volgens maaltijden, die geldt voor mij niet meer dus ik ga op zoek naar mijn eigen schema en dat heb ik nog niet helemaal gevonden.

God en wat voelde ik me beroerd, de dag nadat de maagsonde was geplaatst. Ik werd in de loop van de dag misselijk en braakte op een gegeven moment mijn sondevoeding uit.
sowieso al niet lekker maar daarna ontstond er angst: als mijn eten er zo ook niet in wil, wat blijft er dan nog over. Gelukkig straalde de verpleegkundige vooral uit: pech, komt wel vaker voor, komt wel goed. En daar houdt je je dan maar aan vast.
Dat gevoel van angst kwam gisteravond  thuis weer even terug: wat als ik nu hier weer misselijk ga worden; ik sliep er niet helemaal rustig op.

Gister nog bezoek van de huisarts gehad en op zijn initiatief samen terug gekeken naar de afgelopen maanden waarin we elkaar een aantal keer hebben gezien. Waar had het anders gekund, waar hebben we iets laten liggen. Om er samen op die manier op terug te kijken in alle openheid, deed me bijzonder goed.

Ga ik zo maar eens naar de apotheek, nog een zootje verbandmiddelen halen voor de verzorging van de sonde. Dat komt dan naast de dozen met sondevoeding te staan en de waterspuiten en slangetjes van de voedingspomp. Ziek zijn geeft ook rommel...