De dagen rijgen zich aaneen en wat ik hoopte, een soort van ritme, wil maar niet ontstaat. Dan weer misselijk, dan weer bang, dan weer fit, goede nachten en slechte nachten. Mijn reactie hierop is dat ik met mijn ziel onder mijn arm op bed ga liggen. Wat kan een mens zichzelf toch in de weg zitten. De smoes heb ik natuurlijk wel, want ik ben ernstig ziek. Maar ik stel me mezelf als zieke toch iets anders voor. Een wat heldhaftiger rol: ziek maar altijd vrolijk met oog voor de buitenwereld. Teleurstelling: vrolijkheid is ver te zoeken en ik leef weer volledig in mijn eigen bubbel. Ik ben blij met de aandacht die ik krijg en de ondersteuning die me momenteel voortdurend wordt geboden. Ik geef er helemaal niks voor terug en dat zou ik toch graag anders zien; in schooltermen: mijn ideale zelfbeeld ontloopt mijn werkelijke zelfbeeld momenteel nogal en alleen dat kost me waarschijnlijk al energie. Er wordt dus veel strijd geleverd.
Ondertussen wordt er in mijn keel daadwerkelijk ook strijd geleverd. Vandaag een lichte brandsmaak in mijn mond na de bestraling. Die is de rest van de dag wat blijven hangen en mengt zich met de kartonsmaak die ik al had in mijn mond. Er gebeurt wel wat en dat is de bedoeling. Dat doet me dan weer deugd.
Probeer te handhaven in de werkelijkheid, en na verloop van tijd zal het ideale weer in zicht komen, of de mens dat bereikt is een tweede.
BeantwoordenVerwijderenWens je weer succes de komende dagen.
Groet Ieke
Lieve Johan.
BeantwoordenVerwijderenKan me levendig indenken hoe je je voelt en toch de strijd moet doorgaan hoe moeilijk het ook is.Leef met je mee jongen en heel veel sterkte.
Liefs Greet.
Kop op Johan, Het feit dat je een brandssmaak hebt is al een goed teken. En je kan het nog steeds goed omschrijven de processen die er gaande zijn en hoe het zou moeten. Dus in je hoofd gaat het wel goed nu nog de energie terug krijgen. En die komt vast wel weer terug. Daar ben ik van overtuigd.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte.
Koos
Hé Johan,
BeantwoordenVerwijderenRegelmatig denk ik aan je/jullie.
Misschien helpt het.
Sterkte.
Groet Kees (Tooroptuin)
Lieve Johan,
BeantwoordenVerwijderenwe zitten met z'n allen een studiedag te doorworstelen maar realiseren ons dat jij heel wat meer aan het worstelen bent.
Zou inderdaad goed zijn als we het af en toe van je over konden nemen. Hopen dat effect van alle te doorstane behandeling snel te merken is,
veel liefs van ons allen,en van Anne een beetje meer, maar die kan nog steeds niet zelf typen.
Elze
beste johan,
BeantwoordenVerwijderenlaat snel iets horen als ik snap hoe dit werkt